Bit Pazarları ve İkinci El Mağazalar

Almanya'da ikinci el alışverişi gerçekten iyi. Pazarlar büyük, stok zengin ve mobilya, bisiklet, alet, kitap ve giyim fiyatları yeni alacağınızdan çok daha düşük. Amerika Birleşik Devletleri veya Birleşik Krallık'tan gelenleri şaşırtan şey alışveriş değil, sonrasında yaşananlar. Bit pazarlarında ve ikinci el dünyasının büyük bir bölümünde genellikle bir dükkandan değil, özel bir kişiden alışveriş yapıyorsunuz ve bu tek gerçek, alışkın olduğunuz neredeyse tüm tüketici haklarınızı ortadan kaldırıyor. Bu bölüm, nereye gideceğinizi, kimden alışveriş yaptığınızı nasıl anlayacağınızı, hangi korumaları koruyup hangilerinden vazgeçeceğinizi, yanlışlıkla bir işletme haline gelmeden kendi eşyalarınızı nasıl satacağınızı ve çevrimiçi olarak yeni gelenleri hedef alan belirli dolandırıcılıklardan nasıl kaçınacağınızı açıklıyor.

Her Şeyi Belirleyen Tek Çizgi

Alman tüketici hukuku sizi tüketici olduğunuz için korumaz. Sizi karşı taraf bir işletme olduğu için korur. İki tanım da Alman Medeni Kanunu'nun (BGB) 13. ve 14. maddelerinde yer almaktadır: "Verbraucher" (tüketici), herhangi bir ticaret veya meslek dışında faaliyet gösteren özel bir kişidir; "Unternehmer" (işletme sahibi), bir ticaret veya serbest meslek faaliyeti yürüten kişi veya şirkettir. Tüketici koruması işletme sahibini bağlar. Özel bir kişi hakkında hiçbir şey söylemez.

Dolayısıyla, anlaşmanın her iki tarafı da özel kişiler olduğunda, tüm koruyucu mekanizma ortadan kalkar. On dört günlük cayma hakkı (Widerrufsrecht) yoktur. Sorumluluktan muafiyetten korunma yoktur. Ve pratikte, kusurlardan kaynaklanan yasal sorumluluk (Gewährleistung) da yoktur, çünkü özel satıcı bunu tamamen hariç tutma hakkına sahiptir ve esasen hepsi bunu yapar. Flohmarkt tezgahında parayı verdiğiniz anda, anlaşma kesinleşir. Lambayı eve götürdüğünüzde çalışmıyorsa, artık lamba sizindir. Bunda bozuk bir şey yoktur ve kimse sizi aldatmamıştır. Kanun böyle diyor.

İki şey insanları şaşırtıyor. Birincisi, bir dükkandan alınan aynı bozuk lamba için iade talebi oldukça basittir, bu nedenle lambayı kimin satın aldığı, arızanın kendisinden daha önemlidir. İkincisi, iade hakkının olmaması ikinci el eşyalarla ilgili değildir. İster yeni ister kullanılmış olsun, ister bit pazarında ister büyük bir mağazada olsun, şahsen yapılan hiçbir satın alma işleminde iade hakkı yoktur. On dört günlük iade hakkı, uzaktan satış hakkıdır; çünkü satın almadan önce malları inceleyemezsiniz. Eşyanın önünde durmak yeterli bir inceleme olarak kabul edilir. Bölümümüz... tüketici koruma yasaları Bu metin, söz konusu çerçeveyi eksiksiz olarak ortaya koyuyor ve ilk pazara çıkmadan önce okumanızda fayda var, çünkü aşağıda yer alan her şey bunun bir sonucudur.

Özel Satıcıyı Händler'den Ayırt Etme

Her şey kimin satış yaptığına bağlı olduğundan, Alman bit pazarında en faydalı beceri tezgahları okumayı öğrenmektir. İki tür tezgah aynı pazarda yan yana durur ve ilk bakışta birbirine benzer görünür.

Özel bir satıcı bir evi boşaltıyor. Eşyalar tutarsız: bir ekmek makinesi, birkaç çocuk kıyafeti, bir kutu kablo, üç vazo, bir kayak botu. Her şeyden birer tane var. Fiyatlar tahmini, genellikle bantla yazılmış ve satıcı listeye bakmak yerine bir numara söylüyor. Genellikle katlanır bir sandalyede oturmuş, hafifçe sıkılmış görünüyorlar çünkü buraya haftalık değil, sadece bir kez geliyorlar. Sadece nakit kabul ediyorlar ve fiş defterleri olmadığı için size fiş veremiyorlar.

Bir ticari tüccar, masaya yerleştirilmiş küçük bir dükkana benzer. Stokun bir teması vardır: sadece plaklar, sadece aletler, sadece askeri eşyalar, sadece vintage kot pantolonlar ve bunların farklı boyutlarda ve miktarlarda çeşitleri bulunur. Baskılı fiyat etiketleri veya fiyat listesi vardır. Genellikle bir kart okuyucu, uygun bir para kasası, tente veya minibüste işletme adı ve bazen de basılı bir fiş bulunur. Asla şaşmayan ipucu ise tekrardır: gelecek hafta burada olup olmayacaklarını sorun. Bir tüccarın bir satış noktası ve bir programı vardır. Daha büyük pazarlar ikisini farklı bölgelere ayırır ve pazarın kendi web sitesi genellikle hangi bölümün hangisi olduğunu belirtir.

Aradaki fark gerçek para değerinde. Aynı bozuk plak çaları özel bir tezgahtan alırsanız hiçbir hakkınız olmaz. Yanlarındaki satıcıdan alırsanız tam güvenceye sahip olursunuz, çünkü onlar §14 uyarınca bir işletme sahibidir ve kanun onları tıpkı bir mağaza gibi bağlar. Bu teknik bir ayrıntı değil ve satıcılar bunu biliyor, bu yüzden bazıları sizi "sıradan bir pazar satıcısı" olarak düşünmenizi tercih ediyor. Bir satıcının ticari adı, kart okuyucusu ve aynı üründen kırk tane varsa, kendilerine ne derlerse desinler, bir işletmedir.

“Gekauft wie gesehen” Aslında Ne Yapıyor?

Pazar yerlerindeki el yazısı tabelalarda ve neredeyse her özel çevrimiçi ilanın altında belirli bir formülle karşılaşacaksınız: “Privatverkauf, keine Garantie, keine Rücknahme” veya daha eski olan “gekauft wie gesehen”, görüldüğü gibi satın alındı. Hem Almanlar hem de yabancılar, bu ifadenin tüm sorumlulukları ortadan kaldıran sihirli bir formül olduğuna inanıyor. Her bir bölümün gerçekte ne işe yaradığını bilmekte fayda var, çünkü popüler versiyon her iki yönde de yanlıştır.

“Keine Garantie” neredeyse anlamsızdır. Garanti, satıcının kanunun üstüne gönüllü olarak verdiği bir sözdür. Özel bir kişi size asla böyle bir söz vermeyecekti, bu yüzden vermeyi reddetmek hiçbir şeyi değiştirmez. Etkileyici geliyor ama hiçbir işe yaramıyor.

“Gekauft wie gesehen” (Görüldüğü gibi satın alındı) ifadesi, insanların düşündüğünden daha az kapsamlıdır. Tek başına ele alındığında, mahkemeler bunu yalnızca ortalama bir alıcının, bir uzmana danışmadan, düzgün bir incelemeyle fark edebileceği kusurlar için sorumluluğu ortadan kaldıran bir madde olarak yorumlar. Görebileceğiniz çizikleri ve görebileceğiniz kırıkları kapsar. Ancak, makul bir bakışla ortaya çıkarılamayacak gizli bir kusuru, yani gizli bir çatlağı kapsamaz. Gerçekten tam bir sorumluluktan muafiyet isteyen bir satıcı, bunu “unter Ausschluss jeglicher Gewährleistung” (herhangi bir garanti kapsamında) gibi ifadelerle belirtmelidir; bu, kusurlardan kaynaklanan tüm sorumluluğu hariç tutar. İki özel kişi arasında bu tam sorumluluktan muafiyet tamamen yasaldır ve yazılı hale getirildikten sonra, pozisyonunuz zaten olacağı gibidir: hiçbir şey.

Ve sonra hiçbir formülün aşamayacağı bir sınır var. Alman Medeni Kanunu'nun 444. maddesi, bir satıcının, kusuru hileli bir şekilde gizlediği (arglistig verschwiegen) veya malın kalitesi için garanti verdiği durumlarda, alıcının haklarının herhangi bir şekilde hariç tutulmasına veya sınırlandırılmasına dayanamayacağını belirtir. Arglist, satıcının kusuru bildiği halde sessiz kalması veya doğrudan bir soruya yalanla cevap vermesi anlamına gelir. Motorun çatlak olduğunu bilen, "gekauft wie gesehen" yazan ve hiçbir şey söylemeyen özel bir satıcı, kendini hiç koruyamamıştır. Hariç tutma maddesi çöker. Bu durum, özellikle büyük özel alımlarda, ikinci el bir araba veya motosiklette, doğrudan, spesifik, cevaplanabilir sorular sormanın ve cevapları hatırlamanın önemli olduğu durumlarda daha da önem kazanır; çünkü doğrudan bir soruya verilen yalan cevap, tam olarak 444. maddenin öngördüğü şeydir.

Ancak, uygulama konusunda gerçekçi olun. §444 gerçek bir haktır ve bilinmeye değerdir. Ancak, adını bilmediğiniz ve bir daha asla görmeyeceğiniz, pazarda sizden yirmi euro nakit alan bir yabancıya karşı neredeyse işe yaramaz. Hak devam eder; davalı kalmaz. §444'ü, satıcının kim olduğunu bildiğiniz ve bilgilerini yazılı olarak aldığınız özel bir satışta size yardımcı olan bir şey olarak ele alın ve nakit pazar alımını, yasanın teknik olarak neye izin verdiğine bakılmaksızın pratikte nihai olarak değerlendirin. Bölümümüz ürün garantileri ve iadeleri Bu metin, garanti talebi mekanizmasını, bir talebiniz olduğunda bunun nasıl işlediği de dahil olmak üzere, doğru bir şekilde ele almaktadır.

Özel Bir Satıcı Ne Zaman Artık Özel Olmaktan Çıkıyor?

İnsanların farkında olmadan aştığı bir sınır vardır ve bu sınır iki yönde de işler: size satış yapan kişiyi yükümlülükleri olan bir işletmeye dönüştürebileceği gibi, sizi de aynı şekilde etkileyebilir.

Kendinizi özel biri olarak adlandırmanız sizi özel yapmaz. Federal Yüksek Mahkeme (BGH), ticari faaliyeti, kâr elde etme niyetiyle yürütülen ve sadece özel olmanın ötesine geçen bağımsız, sürekli bir faaliyet olarak tanımlar. Mahkemeler bunu yirmi yıldır çevrimiçi satıcılara uyguluyor ve model tutarlı. Değerlendirdikleri şeyler; satışın süresi ve yoğunluğu, arkasındaki organizasyonel çaba, malların özellikle satılmak üzere satın alınıp alınmadığı, ürün yelpazesinin yeni malları içerip içermediği, aynı anda kaç ilan yayınlandığı, satış hacmi ve alınan değerlendirme sayısıdır. Bildirilen davalar, ölçek hakkında bir fikir veriyor: BGH, beş haftada 91 satışı ticari olarak değerlendirdi; Hanau Bölge Mahkemesi, malların yeniden satış için satın alındığı durumlarda iki ayda 25 satışı yeterli buldu; Köln Bölge Mahkemesi, bir yılda 125 değerlendirme ile 77 eş zamanlı ilan yayınlayan bir satıcıyı ticari olarak sınıflandırdı.

Dikkat edin, bu rakamlar birbiriyle uyuşmuyor ve asıl mesele de bu. Bir eşik yok. Hiçbir satış sayısı güvenli bir liman değil ve size sihirli sayının 30 veya 40 olduğunu söyleyen herkes bunu başka bir şeyle karıştırmış demektir. Kriterler nitelikseldir ve satmak amacıyla bir şeyler satın almak en çok etkileyen faktördür, çünkü bu, tavan arasını boşaltmayı ticarete dönüştürür.

Alıcı olarak sizin için bu bazen iyi bir haberdir. Yasal olarak bir "Unternehmer" (işletme sahibi) olan bir satıcı, statüsünü kabul etmiş olsun ya da olmasın, size garanti vermekle yükümlüdür ve ilanının altındaki "Privatverkauf" (özel satış) ibaresi, gerçek davranışları onları bir tüccar yapıyorsa onları kurtarmaz. Satıcı olarak sizin için bu bir uyarıdır ve sonuçları sadece vergiyle sınırlı değildir. Yeniden sınıflandırılan bir satıcı, tam bir tüccar paketini yerine getirmekle yükümlüdür: bir Gewerbeanmeldung (sözleşme kaydı), bir Impressum (künye), doğru bir Widerrufsbelehrung (geri alma politikası) ve sattığı her şey için garanti. Yanlış yapılması, bir rakip veya dernekten resmi bir uyarı mektubu olan Abmahnung'a (ihlal bildirimi) ve ek masraflara yol açar. Bu, Almanya'da gerçek bir sektördür ve sessizce dükkana dönüşen özel satıcılar bunun en sevdiği hedeftir.

Nereye Gitmeli: Bit Pazarları ve Alternatifleri

Buradaki ikinci el dünyası tek bir şey değil ve mekanlar, satıcının bir işletme olup olmaması gibi önemli bir eksende birbirinden farklılık gösteriyor.

Flohmarkt veya Trödelmarkt, klasik bir örnektir: çoğunlukla özel satıcıların bulunduğu, nakit ödemenin yapıldığı, pazarlık beklenilen ve hafta sonları kurulan açık hava pazarı. Trödel kabaca hurda anlamına gelir ve bir Trödelmarkt, aynı fikrin daha kaotik, daha az düzenlenmiş tarafını temsil eder. Burada mobilya, bisiklet, mutfak eşyası ve plakları en düşük fiyatlarla ve en az korumayla bulabilirsiniz. Pazar günleri pazarlar yaygındır, bu da dükkanların kapalı olduğu bir ülkede gerçekten faydalıdır, ancak bunu fazla yorumlamayın. Muafiyet otomatik değildir. §69 GewO, yani Marktfestsetzung kapsamında resmi olarak belirlenmiş bir pazar, açılış saatlerini Ladenschlussgesetz'den değil, bu belirlemeden alır ve bu da pazar günü ticaret yapmasına izin verir. Pazar günü faaliyetin izin verilip verilmeyeceği, belirleme yapılırken ilgili eyaletin Feiertagsgesetz'ine göre test edilir, bu nedenle eyalete ve pazara göre değişir ve tamamen özel bir bit pazarı ilk etapta belirlenemez. Pratikte: Pazar pazarları, düzgün bir şekilde kuruldukları yerlerde normal ve yasaldır, ancak Pazar günleri kapanış kuralları değişmemiştir; bu konu, ilgili bölümümüzde ele alınmıştır. market alışverişi ipuçları Nakit mi yoksa kart mı sorusu da dahil olmak üzere çeşitli konuları kapsar.

Sosyal bir mağaza (Sozialkaufhaus), genellikle bir hayır kurumu veya belediye istihdam projesi tarafından işletilen ve bağışlanan mobilya ve ev eşyalarını çok ucuza satan bir sosyal mağazadır. Giyim mağazası (Kleiderkammer) ise bunun giyim eşdeğeridir ve genellikle Alman Kızılhaçı (DRK) tarafından işletilir. Erişim konusuna dikkat etmek önemlidir ve ulusal bir kural yoktur: bazıları düşük gelir belgesi (Berechtigungsschein) veya başka bir gelir belgesi gerektirir; çoğu herkese açıktır; bazıları ise herkese açık olmakla birlikte, ihtiyaç belgesi (Bedürftigkeitsnachweis) gösterebilen kişiler için ücretsiz veya indirimli ürünler ayırır. Bu tamamen kuruluşa ve nasıl finanse edildiğine bağlıdır. Gitmeden önce web sitesine bakın veya arayın ve eğer ihtiyaç sahibi değilseniz, gelir testi yapılan yerlerde ihtiyaç sahibi kişilerle stok için rekabet ettiğinizin farkında olun.

Hayır kurumlarının işlettiği mağazalar, Oxfam mağazaları ve DRK, Caritas ve Diakonie tarafından işletilen mağazalar, İngiliz veya Amerikan modeline en yakın olanlardır: sabit fiyatlar, pazarlık yok, herkese açık, hiçbir şeyin kanıtı gerekmiyor ve elde edilen gelir kuruluşun çalışmalarını finanse ediyor. Fiyatlar sosyal alışveriş merkezlerinden daha yüksek ve tasnif daha iyi. Bunlar yasal anlamda işletmelerdir, bu nedenle garanti (Gewährleistung) alırsınız.

İkinci el butiği, genellikle vintage veya tasarımcı giyim eşyaları satan, özenle seçilmiş ürünlerin bulunduğu ticari bir dükkandır. Ticari bir işletme olduğu için yasal haklarınızın tamamına sahipsiniz ve bu noktada belirli bir kural önem kazanıyor. Alman Medeni Kanunu'nun 476(2) maddesine göre, kullanılmış eşya satan bir satıcı, kusur talepleri için zamanaşımı süresini bir yıla indirebilir, ancak yalnızca iki koşulun da yerine getirilmesi halinde: sözleşme beyanınızı yapmadan önce bu kısaltma konusunda özel olarak bilgilendirilmiş olmanız ve kısaltmanın sözleşmede açık ve ayrı olarak kararlaştırılmış olması. Bir yıl bir alt sınırdır, müzakere için bir başlangıç ​​noktası değildir. Daha fazla kısaltılamaz ve feragat edilemez. Kasaya "görüldüğü gibi satın alındı" tabelası asan bir ikinci el dükkanı hiçbir şey elde etmiyor, çünkü 476(1) maddesi, bir satıcının kusur bildirilmeden önce tüketiciye karşı garantiyi ortadan kaldırmasını yasaklıyor. Tabela sadece bir dekorasyondur. Haklarınız geçerlidir.

Kilo-Läden, giysileri ağırlık üzerinden satar; bu bir pazarlama hilesi gibi görünse de aslında bir sınıflandırma modelidir: stok sınıflandırılmamış, toplu haldedir, kilo başına fiyat sabittir ve iş size aittir. Bunlar ticari dükkanlardır, bu nedenle yukarıdaki kurallar geçerlidir, ancak gerçekçi olarak kimse iki avroluk bir tişört için garanti davası açmaz.

İkinci El Eşyaları İnternetten Satın Almak

Almanya'da ikinci el eşya alım satımının büyük çoğunluğu artık telefon üzerinden gerçekleşiyor ve platformlar da aynı özel-ticari ayrımına göre sınıflandırılıyor.

Kleinanzeigen dev bir platform ve ismini açıklamakta fayda var çünkü internetin yarısı hala eski ismini kullanıyor. 16 Mayıs 2023'e kadar eBay Kleinanzeigen'dı, o tarihte eBay markası kaldırıldı ve site sadece kleinanzeigen.de adresinde Kleinanzeigen oldu. Bu o an bir sahiplik değişikliği değil, sözleşmesel bir düzenlemeydi: Norveçli pazar yeri grubu Adevinta, 2020 yılında eBay'in ilan işini, eBay isminin Haziran 2024'e kadar kaldırılmasını gerektiren şartlarla satın almıştı. Hesaplar, sohbet geçmişleri, puanlamalar ve ödeme işlevleri değişmeden kaldı. Mobilya, bisiklet ve ev aletlerini yerel olarak satın almak için varsayılan yer burası ve büyük ölçüde özel satıcılardan oluşuyor, bu da büyük ölçüde korumasız bir alan olduğu anlamına geliyor.

Vinted, alıcı koruması entegre edilmiş ve alıcı tarafından fiyata ek olarak bir ücret olarak ödenen, uygulama tabanlı bir giyim mağazasıdır. Momox ve mağazası Medimops ise tam tersi yönde çalışır: Kitaplarınızı, medyanızı ve giysilerinizi sabit bir fiyattan satın alıp yeniden satan bir şirkettir. Bu yön, hukuken önemlidir. Momox'a satış yaptığınızda özel satıcı olursunuz, Medimops'tan satın aldığınızda ise bir işletmeden satın alırsınız ve ikinci el dünyasında nadir bulunan bir güvenceye (Gewährleistung) sahip olursunuz.

Sonra da kaldırım katmanı var. Birçok mahallede insanlar, "Zu verschenken" (bağışlamak için) yazılı bir tabela veya aynı şekilde işaretlenmiş bir kutu ile kullanılabilir eşyalarını dışarı bırakıyorlar. Bu, Alman şehirlerinin gerçekten güzel yanlarından biri ve yasal olarak da temiz: sahibi kasıtlı olarak mülkiyetten vazgeçmiş ve eşyayı herkesin almasına izin veriyor. Alın, sizindir ve tabela da bunun içindir. Sperrmüll ise tamamen farklı bir konu ve ayrı bir bölümü hak ediyor çünkü İngilizce kaynakların çoğu bu konuda yanlış bilgi veriyor.

Kleinanzeigen Güvenlik Bölümü

Yabancıların en çok zarar gördüğü yer burası ve dolandırıcılık yöntemleri o kadar kalıplaşmış ki, bunlardan dördünü bilmek riskin büyük kısmını ortadan kaldırıyor.

Bu bölümdeki her şeyden daha önemli olan şey: asla PayPal'ın "Geld an Freunde und Familie" (arkadaş ve aileye para) seçeneğiyle ödeme yapmayın. Bu seçenek hiçbir alıcı koruması sağlamaz. Tanıdığınız biriyle restoran hesabını bölüşmek için tasarlanmıştır. Mallar hiç gelmezse, kırık gelirse veya hiç var olmazsa, paranızı geri almak için hiçbir alıcı koruma yolu yoktur. Bu, dolandırıcılığın bir yan etkisi değil; dolandırıcılığın tamamıdır. "Freunde und Familie" isteyen bir satıcı, sahip olduğunuz tek korumadan vazgeçmenizi ister ve verdikleri gerekçe her zaman aynıdır: ücretten tasarruf ederler ve bu tasarrufu size yansıtırlar. Tüketici Merkezi'nin tavsiyesi açık ve doğrudur: yalnızca "Waren & Dienstleistungen" (mal ve hizmetler) yoluyla ödeme yapın. "Arkadaşlar ve Aile" ifadesini her zaman, ne kadar arkadaş canlısı veya profil ne kadar inandırıcı olursa olsun, her satıcıdan reddedin ve bu isteği pazarlık konusu olarak değil, konuşmanın sonu olarak ele alın.

İkincisi, sahte kargo şirketi (Spediteur) dolandırıcılığıdır ve satış yaparken sizi hedef alır. Genellikle yurt dışında bulunan bir alıcı heveslidir, pazarlık yapmaz ve şahsen teslim alamayacağı için bir kargo şirketi gönderir. Size nakliye masraflarını önceden göndermeyi teklif ederler ve genellikle anlaşılandan daha fazla miktarda paranın yolda olduğuna dair resmi görünümlü bir onay alırsınız; aradaki farkı kargo şirketine göndermeniz istenir. Ortada ne kargo şirketi ne de alıcı vardır. Onay sahtedir, para asla gelmez ve gönderdiğiniz para sizin kendi paranızdır. Para almak için para ödemeniz istenen her işlem istisnasız bir dolandırıcılıktır. Fazla ödeme rutini de farklı bir kılıf hikayesiyle aynı hiledir.

Üçüncüsü ise güvenli bir çözüm gibi sunulan sahte "Nachnahme" (teslimatta nakit ödeme) yöntemidir. Ancak bu güvenli bir çözüm değildir. Nachnahme, kargoyu teslim aldığınızda kuryeye ödeme yapacağınız anlamına gelir, ancak ödemeyi paketi açmadan önce yaparsınız; yani içeriği için değil, kapalı bir kutu için ödeme yaparsınız. Dolandırıcılar tuğla ve kağıt gönderirler. Nachnahme satıcıyı korur ve sizin için hiçbir şey yapmaz.

Dördüncüsü ise tamamen sahte ilan: Piyasa değerinin açıkça altında fiyatlandırılmış, yeni bir hesaptan açılmış, fotoğrafları internette başka yerlerde de görünen ve aceleci bir satıcının ürünü ayırtmak için kapora istediği, arzu edilen bir ürün. Fotoğrafı inceleyin. Hesabın yaşına bakın. Kimse iyi bir şeyi aceleci bir yabancıya ucuza satmaz.

Tüm bunlara karşılık platform, "Sicher bezahlen" (güvenli ödeme) sunuyor ve bunu bir ücret olarak görmezden gelmek yerine neden var olduğunu anlamak önemlidir. Ödeme, Hollanda merkez bankası tarafından lisanslanmış bir ödeme kuruluşu olan Adyen aracılığıyla gerçekleştirilir ve paranız emanet hesabında tutulur. Satıcı, siz ödeme yaptığınızda değil, ürünü aldığınızı ve açıklandığı gibi olduğunu onayladığınızda veya Kleinanzeigen bir anlaşmazlığı çözdüğünde veya onaylamayı unutursanız on dört gün sonra otomatik olarak ödeme alır. Satıcı için ücretsizdir ve alıcı ücreti öder; bu da tam olarak sizi dolandırmayı amaçlayan satıcıların bundan kaçınmak için bahaneler uydurmasının nedenidir. Herhangi bir şey için, tanımadığınız birine gönderilen her şey için, ücret ucuz bir sigortadır ve reddetmek pişman olacağınız şeydir. Satıcının mutfağında durup kanepeye baktığınız yerel bir teslim alma işlemi için, yerinde nakit ödeme uygundur, çünkü malları inceliyor ve aynı anda ödeme yapıyorsunuz.

Korumanın abartılmaması için bir uyarı: "Sicher bezahlen" (Güvenli ödeme) yasal bir hak değil, bir platform hizmetidir ve sizi ürünü almamaya veya açıklanandan farklı bir şey almaya karşı korur. Özel bir satıcıyı ticari bir işletmeye dönüştürmez. Gerçekten satın aldığınız ürünü, açıklanan durumda teslim aldıktan sonra, bu hala garanti ve geri alma hakkı olmayan özel bir satış olarak kalır.

Sperrmüll ve Kaldırımın Neden Ücretsiz Olmadığı

Sperm mül, evlerin kaldırıma bıraktığı ve toplanması için bekleyen büyük hacimli atıklardır: mobilyalar, yataklar, ev aletleri. Sanki her şey serbestmiş gibi görünür ve yeni gelenler için İngilizce rehberlerde kaldırıma bırakılan her şeyin toplanabileceği söylenir. Ancak bu yasal bir durum değildir ve dürüst olmak gerekirse, bu durum serbest olmaktan ziyade belirsizdir.

Mantık romantik değil. Bir hane halkı belediye veya özel atık toplama şirketine atık toplama hizmeti için rezervasyon yaptırdığında, yığının mülkiyeti o şirkete geçer. Hane halkı eşyaları dünyaya terk etmemiştir; onları, bunları almak için ücret alan ve içindekilerle ilgili ticari bir çıkarı olabilecek bir yükleniciye teslim etmiştir. Dolayısıyla yığın sahipsiz değildir ve "Zu verschenken" kutusunu yasal kılan terk edilmiş mülk kuralı bu yığını kapsamaz. Bunun da ötesinde, çoğu belediye bunu doğrudan yerel atık yönetmeliği olan Abfallsatzung'da düzenler ve birçoğu hem alma hem de karıştırmayı yasaklar, çünkü aranan bir yığının yüklenmeden önce yeniden ayrıştırılması gerekir.

Uygulamada yaptırımlar hafiftir. Belediyeler genellikle bunu bir suç meselesi yerine, bir düzenleme ihlali (Ordnungswidrigkeit) olarak değerlendirir ve dairesine bir sandalye alan biri, ilk suçunda genellikle para cezası yerine uyarı alır. Ne alındığına ve kim tarafından alındığına bağlı olarak, hırsızlık şikayeti (Diebstahl) mümkündür ve kamyonetle gelip sistematik olarak sandalye yığınlarını soyan kişiler gerçek sorun yaratır. Kurallar yerel yönetmeliklerde (Satzungen) yer alır, bu nedenle kasabadan kasabaya gerçekten farklılık gösterir ve size verilebilecek ulusal bir cevap yoktur.

Bu sizin için şu anlama geliyor: Bu yüzyılın suçu değil, ama aynı zamanda sizin hakkınız da değil ve geri koymanız söylendiğinde şok olmamalısınız. Risksiz versiyonu istiyorsanız, "Zu verschenken" kutusu tam size göre, ayrıca birçok mahallenin ve bazı Wertstoffhöfe'nin resmi olarak işlettiği hediye kutuları ve hediye rafları da öyle. Bölümümüz atık imhası ve geri dönüşüm kuralları Sperrmüll koleksiyonunun nasıl rezerve edildiğini ve içine nelerin sığabileceğini kapsar.

Kendi Eşyalarınızı Satmak

Sonunda masanın diğer tarafında olacaksınız ve insanların sorduğu iki soru, bir işletme kaydı yaptırmaları gerekip gerekmediği ve vergi borçları olup olmadığıdır. Sıradan bir tasfiye için cevaplar hayır ve hayırdır, ancak her ikisinin de gerekçelendirilmesi gerekir.

Kullanılmış eşyalarınızı ara sıra satmak için bir Gewerbeanmeldung'a (işletme kaydı) ihtiyacınız yoktur. Bodrumunuzdaki kitapları, kıyafetleri ve mobilyaları boşaltmak özel bir iştir ve özel bir Trödelmarkt'ta (tüccar pazarı) tezgah sahiplerinin ne bir Gewerbeanmeldung'a ne de bir Reisegewerbekarte'ye (seyyar ticaret lisansı) ihtiyacı vardır. Pazarı Bürger- und Ordnungsamt'a (Belediye ve Düzenleme Dairesi) bildirmekle yükümlü olan organizatördür, siz değil. Cevabı değiştiren şey, daha önce açıklanan modeldir: düzenli olarak satış yapmak, yeni ürünler sunmak veya özellikle satmak için eşya satın almak. IHK kılavuzunda dikkat çekilen bir tuzağa dikkat edin, çünkü bu koleksiyoncuları yakalar: uzun bir süre boyunca tek bir büyük özel koleksiyonu kademeli olarak satmak, tam olarak sürdürülebilir olduğu için ticari olarak sınıflandırılabilir.

Tezgah kiralamak sıradan bir iş. Pazarlar önceden, çevrimiçi veya telefonla kayıt (Anmeldung) alıyor ve genellikle masanın metre başına ücret (Standgebühr) alıyor; arabanızı tezgahın arkasına park etmek isterseniz bu ücret daha da artıyor. Popüler pazarlar hızla tükeniyor. Kendi masanızı getiriyorsunuz ve ihtiyacınız olduğunu düşündüğünüzden çok daha fazla bozuk para getiriyorsunuz, çünkü ilk müşteriniz size iki avroluk bir kitap için elli avro verecektir.

Vergi sorusunun cevabı yaygın olarak yanlış anlaşılıyor. Özel satışlar, bir şeyi satın aldıktan sonraki bir yıl içinde sattığınızda elde edilen kazancı vergilendiren §23 EStG (özel satışlar) kapsamına girer. Ancak insanların gözden kaçırdığı bir cümle var: §23(1) Satz 1 Nr. 2 Satz 2, bu da günlük kullanım eşyalarını (gegenstände des täglichen Gebrauchs) kuralın tamamen dışında bırakıyor. Eski kanepeniz, bisikletiniz, çocuklarınızın artık giyemediği montlar ve kullanılmış telefonunuz günlük eşyalardır, bu nedenle zamanlama ve fiyat ne olursa olsun §23'ün tamamen dışında kalırlar. Bu aynı zamanda, kullanılmış arabanızı ödediğinizden daha düşük bir fiyata sattığınızda zararı düşememenizin de nedenidir; bu da istisnanın ilk yazılma sebebidir. §23'ün asıl amacı, günlük eşya olmayan ve değeri artabilen şeylerdir: altın, mücevher, sanat eserleri, antika eşyalar, koleksiyonluk eşyalar.

Bu kalemler için rakamlar şöyledir: bir yıllık elde tutma süresi ve takvim yılı başına 1.000 Euro'luk bir vergi muafiyeti (Freigrenze). Daha eski kılavuzlar 600 Euro diyor. Bu rakam güncel değil. Ve Freigrenze, vergi indirimi anlamına gelmez. Yıl içinde özel satışlardan elde ettiğiniz toplam kazanç 1.000 Euro'dan az ise vergiden muaftır, ancak 1.000 Euro'ya ulaşırsa, kazancın tamamı vergilendirilir, sadece üstteki kısım değil. Vergi muafiyeti ilk dilimi korur; vergi muafiyeti ise ya tamamı ya da hiçbiri anlamına gelir.

İnsanları gereksiz yere endişelendiren bir şey daha var. 2023 yılında yürürlüğe giren Platform Vergi Şeffaflığı Yasası'ndan bu yana, platformlar bir satıcıyı takvim yılı içinde 30 işlem veya 2.000 Euro'yu geçtiğinde Federal Vergi Dairesi'ne bildiriyor. Bildirilmek vergilendirilmek anlamına gelmez. Bu bir açıklama eşiğidir ve herhangi bir vergi borcunuz olup olmadığıyla hiçbir ilgisi yoktur: Eğer günlük ev eşyası satıyorsanız, 30 satışta da 300 satışta da hiçbir vergi borcunuz olmaz ve bildirim sadece vergi dairesine vergilendirilmeyen bir dizi işlemi gösterir. Bu rakamın sizi korkutup meşru bir tasfiye işlemini sorun olarak görmenize yol açmasına izin vermeyin. Aynı şekilde, bildirimi bir izin olarak da okumayın, çünkü yukarıdaki yeniden sınıflandırma kriterleri ondan bağımsız olarak işler. Eğer kar amacı güderek gerçek hacimde satış yapıyorsanız, bir eşik yerine bir vergi danışmanından tavsiye alın.

Bit Pazarından Gerçekten Nasıl Alışveriş Yapılır?

Hukuki katman netleştikten sonra pratik katman kolaylaşır ve çoğu şey şu gerçeğe dayanır: geri dönüş hakkınız olmadığı için, ödeme yapmadan önce her şey gerçekleşmelidir.

Yanınızda küçük banknotlar ve bozuk paralar bulundurun. Özel satıcılar kart kabul etmezler ve kabul ettiklerini söyleyenler de tüccardır. Yanınızda beşlik ve onluk banknotlar bulundurmak da pazarlık yapmanıza yardımcı olur, çünkü "Yanımda on iki euro var" diyebilmek daha ikna edici bir durumdur.

Zamanlama, sır olmaktan ziyade bir denge meselesidir. Erken gelirseniz, daha önce gelen satıcılarla birlikte stoktaki ürünlerden istediğinizi seçme şansına sahip olursunuz. Son saatte gelirseniz indirimlerden yararlanırsınız, çünkü satılmamış ürünlerle dolu bir masaya ve yeniden yükleme yapması gereken bir arabaya bakan bir satıcı, lambayı eve götürmektense size üç euroya vermeyi gerçekten tercih eder. Nadir bir şeyse, erken gidin. Büyük bir şeyse, geç gidin.

Özel tezgahlarda pazarlık yapılması beklenir ve yapılmalıdır da, ancak Alman versiyonu birçok ülkedekinden daha sessiz ve daha az teatraldir. "Was ist Ihr letzter Preis?" (En iyi fiyatınız nedir?) diye sorun veya istenen fiyatın biraz altında bir rakam söyleyin ve konuşmayı bırakın. Kibarca yapılan bir karşı teklif normaldir. İki avroluk bir yemek için emekli birini sıkıştırmak normal değildir ve alay edildiğini hisseden bir satıcı satmayı reddedecektir. Bir tezgahtan birkaç şey satın alırken, toplam için yuvarlak bir rakam istemek doğal bir andır ve genellikle işe yarar. Sabit fiyatlı yerler, yardım kuruluşlarının mağazaları ve sosyal alışveriş evleri pazarlık yerleri değildir; orada sormak bir pazarlık değil, küçük bir sosyal hatadır.

Elektrik aksamını yerinde test edin, çünkü "garanti yok" soyut bir kavram değildir. Birçok pazarda bir yerde priz bulunur ve satıcılar bu tür sorulara alışkındır. Fişe takın. Test edemiyorsanız, bozukmuş gibi fiyatlandırın ve bozuk değilse memnun olun. Bisikletleri sadece bakarak değil, sürerek kontrol edin ve yeni boyanmış, şüpheli derecede ucuz bir bisikletin çalıntı olabileceğini unutmayın; bu durumda hiçbir şey satın almamış olursunuz, çünkü ne kadar dürüstçe ödeme yapmış olursanız olun, çalıntı mallara sahip olma hakkınız olmaz. Önemsiz değerin üzerindeki her şey için orijinal satın alma fişini veya kadro numarasını isteyin.

Giysiler için etiket üzerindeki beden ölçülerine aldırış etmeyin. Alman ve Avrupa beden ölçüleri İngiliz ve Amerikan beden ölçülerinden farklıdır, eski kıyafetlerin beden ölçüleri aynı ülkedeki modern beden ölçülerinden farklıdır ve ikinci el giysiler genellikle tadilat görmüş veya küçülmüş olabilir. Sahip olduğunuz giysileri ölçün ve yanınızda bir mezura bulundurun veya giysiyi kendinize tutun. Pazarda deneme kabini yoktur ve bu bölümde hiçbir yerde iade kabul edilmemektedir.

Ünlü pazarlara gelince, bunlar bir sabahınızı ayırmaya değer: Berlin'deki Mauerpark ve Arena, Hamburg'daki Flohschanze ve Köln, Münih ve Ruhr'daki büyük pazarlar. Ancak dürüst olmak gerekirse, ünlü pazarlar turist fiyatlarıyla satılıyor ve daha iyi alışveriş, sıradan mahalle pazarları olan Trödelmarkt, okul ve kilise pazarları ve bir hafta sonu tüm bir sokağın avlularını açtığı Hofflohmärkte'de yapılabilir. Güncel takvim için herhangi bir listeye, bu liste de dahil olmak üzere, güvenmek yerine şehrinizin adını "Flohmarkt Termine" ile aratın.

Sonra ne yapacağız

Pahalı bir şey satın almadan önce önemli olan tek soruyu çözerek başlayın: Bu kişi özel bir kişi mi yoksa bir işletme mi? Eğer özel bir kişiyse, satın almanın kesin olduğunu varsayın, buna göre inceleyin ve elinizde tuttuğunuz şey için yalnızca nakit ödeme yapın. Eğer bir işletmeyse, herhangi bir dükkanda sahip olacağınız haklara sahipsiniz ve kullanılmış eşya satıcısı, §476(2) uyarınca talep sürenizi bir yıla indirebilir, ancak bunu yalnızca özel bir önceden bildirim ve açık bir ayrı anlaşma ile yapabilir ve asla kaldıramaz.

İnternette tek bir kural koyun ve asla bozmayın: Hiçbir şey için, size ne sebeple verilirse verilsin, PayPal Freunde und Familie kullanmayın. Kargoyla gönderilen her şey için “Sicher bezahlen” (Güvenli ödeme) kullanın ve elden teslim aldığınız her şey için nakit ödeme yapın. Para almak için para göndermeniz isteniyorsa, dolandırılıyorsunuz demektir ve durmalısınız.

Eğer satış yapıyorsanız, sıradan bir elden çıkarma işlemi için Gewerbeanmeldung (Ticaret Kaydı) gerekmez ve vergi doğmaz, çünkü günlük ev eşyaları §23 EStG'nin (ABD Ticaret Kanunu) kapsamı dışında kalır. Sayıya değil, modele dikkat edin: özellikle satmak amacıyla eşya satın almak, özel bir satıcıyı Gewerbeanmeldung, Impressum (Künye) ve Gewährleistung (Güvence) gibi yükümlülüklerle birlikte bir tüccara dönüştürür ve hiçbir satış sayısı her iki yönde de güvenli bir liman değildir.

Tüm bunların altında yatan yasal çerçeve için lütfen okuyun. tüketici koruma yasalarıBu da Verbraucher ve Unternehmer tanımlarının neden bu şekilde işlev gördüğünü açıklıyor. ürün garantileri ve iadeleri İkinci el eşya satın alma nedeniniz finansal değil de çevresel ise, bu konuda bilgi edinmek için ilgili bölümümüze göz atabilirsiniz. çevre dostu alışveriş seçenekleri Bu bölüm, pratik arayışa odaklanmak adına bilinçli olarak bir kenara bıraktığı yeniden kullanım ve döngüsel ekonomi argümanını ele alıyor.

Bu bölüm, Almanya'da ikinci el alım satımının nasıl işlediğine dair genel bilgiler içermektedir; hukuki veya vergi tavsiyesi niteliğinde değildir. Özel ve ticari satış ayrımı, her bir vakanın kendi koşullarına göre belirlenir. Sperrmüll kuralları belediye yönetmeliklerinde yer alır ve kasabadan kasabaya farklılık gösterir. Gerçek para içeren, yeniden sınıflandırma riski taşıyan veya anlaşmazlık içeren her türlü durumda, bir avukata, vergi danışmanına veya doğrudan tüketicilere danışmanlık yapan ve ülkedeki özel satış dolandırıcılıkları konusunda en iyi kaynak olan yerel tüketici merkezine başvurmak en iyisidir.